قرآن کريم و تکريم والدين

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    در اسلام آنقدر که به احترام و تکريم پدر و مادر توصيه و سفارش شده، نسبت به ديگران توصيه نشده است و آثار مطلوب و بزرگي که در پي اين احترام و قدرداني نصيب انسان مي شود برکسي پوشيده نيست و از آن اموري است که در نزد خداي حسابگر، جايگاه عظيمي دارد.

    قرآن شريف نيز در آيات قابل توجهي مانند: 83 بقره، 36 نساء، 151 انعام، 23 شعراء، 14 لقمان و ... سخن از والدين و احسان و نيکي در حق آنها را به ميان مي آورد. و البته حق هم همين است که قرآن کريم نسبت به پدر و مادري که از ابتداي تولد فرزند زحمت ها و مشقت هايي را متحمل شده اند، اين گونه عنايت داشته باشد و امر به احسان و تکريم آن دو بزرگوار را بعد از دعوت به توحيد و يکتا پرستي خداي جلّ و اعلي قرار دهد.

    در آيه 36 سوره نساء مي خوانيم: « واعبدواالله و لا تشرکوا به شيئاً و بالوالدين إحساناً ...».
    اهميت احترام و نيکي به پدر و مادر در اين آيه و آيات مشابه ديگر به بهترين وجه ممکن نمودار شده و بيان مي شود که پس از دستور به عبوديت و يگانه پرستي، آنچه که در مرتبه بعد قرار مي گيرد و اولويت دارد، احسان و تکريم مقام بلند پدر و مادراست؛ قابل توجه اينکه اين سياق در چند جاي ديگر قرآن کريم نيز تکرار شده و به همين آيه بسنده نمي شود.

    بيان زيباي ديگر قرآن در اين مورد آيه کريمه « وقضي ربّک أن لا تعبدوا إلا إيّاه و بالوالدين إحساناً إما يبلغن عندک الکبر أحدهما أو کلاهما فلا تقل لهما أفّ و لا تنهرهما و قل لهما قولاً کريما» (سوره إسراء- 23).

    باز هم سخن از توحيد و بلافاصله پس از آن امر به تواضع و احسان و تجليل از والدين و کمک به آنها در امور زندگي و نهي از رنجش و آزار آنان، حتي با کوچکترين کلام نا مناسب است. بلکه بايد با نرمي و کلامي نيکو و مؤدبانه با آنان سخن گويد؛ «قولاً کريماً». و اين کمترين خدمتي است که فرزند مي تواند در حق پدر و مادري که او را از کودکي تربيت و رشد داده اند و به بلوغ رسانده اند انجام دهد ؛«کما ربّياني صغيراً».

    همچنين است درذکر اوصاف حضرت يحيي (عليه السلام) که يکي از آنها نيکويي و تعزيز والدين خود مي باشد: « و حناناً من لدنّا و زکوةً و کان تقيّاً – و بَرّاً بوالديه و لم يکن جبّاراً عصيّاً» (سوره مريم- 13و14).

    اما به طور مسلم زحمتي که مادر، به خصوص در ايام کودکي در قبال فرزندان خود متحمل مي شود نسبت به پدر بيشتر است، و اين زحمت و مشقت بيشتر ، تکريم و احترام بيشتري را مي طلبد؛ چنانکه در روايات متعدد نسبت به احترام به مادر سفارش هاي ويژه اي شده است. قرآن کريم نيز به اين مسئله توجه نموده و مي فرمايد: « و وصّينا الإنسان بوالديه حملته أمّه وهناً علي وهن و فصاله في عامين أن اشکر لي و لوالديک إليّ المصير» (سوره لقمان- 14).

    اين آيه به مشقت هاي مادر هنگام بارداري و پس از آن اشاره کرده و آن را جداگانه ذکر مي کند، تا انسان را به ياد گذشته خويش بيندازد و از اين طريق بيشتر قدردان زحمتها و رنجهاي مادرش باشد. درادامه آيه شريفه نيز مجدداً به تشکر و قدرشناسي از والدين پس از شکر گذاري از خداي تعالي توصيه و بر آن تأکيد مي نمايد.


    برچسب‌ها: تفسير نمونه, ج4 ص42
    نویسنده : بازدید : 2 تاريخ : دوشنبه 27 آذر 1396 ساعت: 5:02
    برچسب‌ها :
    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها