قرآن کريم و تکريم والدين | بلاگ

قرآن کريم و تکريم والدين

تعرفه تبلیغات در سایت

در اسلام آنقدر که به احترام و تکريم پدر و مادر توصيه و سفارش شده، نسبت به ديگران توصيه نشده است و آثار مطلوب و بزرگي که در پي اين احترام و قدرداني نصيب انسان مي شود برکسي پوشيده نيست و از آن اموري است که در نزد خداي حسابگر، جايگاه عظيمي دارد.

قرآن شريف نيز در آيات قابل توجهي مانند: 83 بقره، 36 نساء، 151 انعام، 23 شعراء، 14 لقمان و ... سخن از والدين و احسان و نيکي در حق آنها را به ميان مي آورد. و البته حق هم همين است که قرآن کريم نسبت به پدر و مادري که از ابتداي تولد فرزند زحمت ها و مشقت هايي را متحمل شده اند، اين گونه عنايت داشته باشد و امر به احسان و تکريم آن دو بزرگوار را بعد از دعوت به توحيد و يکتا پرستي خداي جلّ و اعلي قرار دهد.

در آيه 36 سوره نساء مي خوانيم: « واعبدواالله و لا تشرکوا به شيئاً و بالوالدين إحساناً ...».
اهميت احترام و نيکي به پدر و مادر در اين آيه و آيات مشابه ديگر به بهترين وجه ممکن نمودار شده و بيان مي شود که پس از دستور به عبوديت و يگانه پرستي، آنچه که در مرتبه بعد قرار مي گيرد و اولويت دارد، احسان و تکريم مقام بلند پدر و مادراست؛ قابل توجه اينکه اين سياق در چند جاي ديگر قرآن کريم نيز تکرار شده و به همين آيه بسنده نمي شود.

بيان زيباي ديگر قرآن در اين مورد آيه کريمه « وقضي ربّک أن لا تعبدوا إلا إيّاه و بالوالدين إحساناً إما يبلغن عندک الکبر أحدهما أو کلاهما فلا تقل لهما أفّ و لا تنهرهما و قل لهما قولاً کريما» (سوره إسراء- 23).

باز هم سخن از توحيد و بلافاصله پس از آن امر به تواضع و احسان و تجليل از والدين و کمک به آنها در امور زندگي و نهي از رنجش و آزار آنان، حتي با کوچکترين کلام نا مناسب است. بلکه بايد با نرمي و کلامي نيکو و مؤدبانه با آنان سخن گويد؛ «قولاً کريماً». و اين کمترين خدمتي است که فرزند مي تواند در حق پدر و مادري که او را از کودکي تربيت و رشد داده اند و به بلوغ رسانده اند انجام دهد ؛«کما ربّياني صغيراً».

همچنين است درذکر اوصاف حضرت يحيي (عليه السلام) که يکي از آنها نيکويي و تعزيز والدين خود مي باشد: « و حناناً من لدنّا و زکوةً و کان تقيّاً – و بَرّاً بوالديه و لم يکن جبّاراً عصيّاً» (سوره مريم- 13و14).

اما به طور مسلم زحمتي که مادر، به خصوص در ايام کودکي در قبال فرزندان خود متحمل مي شود نسبت به پدر بيشتر است، و اين زحمت و مشقت بيشتر ، تکريم و احترام بيشتري را مي طلبد؛ چنانکه در روايات متعدد نسبت به احترام به مادر سفارش هاي ويژه اي شده است. قرآن کريم نيز به اين مسئله توجه نموده و مي فرمايد: « و وصّينا الإنسان بوالديه حملته أمّه وهناً علي وهن و فصاله في عامين أن اشکر لي و لوالديک إليّ المصير» (سوره لقمان- 14).

اين آيه به مشقت هاي مادر هنگام بارداري و پس از آن اشاره کرده و آن را جداگانه ذکر مي کند، تا انسان را به ياد گذشته خويش بيندازد و از اين طريق بيشتر قدردان زحمتها و رنجهاي مادرش باشد. درادامه آيه شريفه نيز مجدداً به تشکر و قدرشناسي از والدين پس از شکر گذاري از خداي تعالي توصيه و بر آن تأکيد مي نمايد.


برچسب‌ها: تفسير نمونه, ج4 ص42 ...
نویسنده : بازدید : 4 تاريخ : دوشنبه 27 آذر 1396 ساعت: 5:02